dance it or leave it

la roux

Συγκέντρωση αλληλεγγύης για το Θοδωρή Ηλιόπουλο

Συνέλευση αλληλεγγύης καλεί τη Δευτέρα 24 Αυγούστου και ώρα 10 π.μ. συγκέντρωση για την άμεση απελευθέρωση του Θοδωρή Ηλιόπουλου στην Πλατεία Πάργης Ιωαννίνων.


Όπως διαβάζω στο indymedia, τη Δευτέρα θα οργανωθούν δράσεις αλληλεγγύης σε ολόκληρη την Ελλάδα ανάλογα με την τοπική δυναμική, οπότε θα είναι καλό ο καθένας να ενημερωθεί γι' αυτές και να πάρει μέρος μπας και γίνει τίποτα με το όλο και πιο κρίσιμο - λόγω της κατάστασης της υγείας του - θέμα του Θοδωρή Ηλιόπουλου.

Ο "αντιδραστικός" Δεκέμβρης και ο Θοδωρής Ηλιόπουλος

Δράση-Αντίδραση

Πλησιάζοντας το τέλος του καλοκαιριού και έχοντας συμπληρώσει εννέα μήνες από τα συναρπαστικά γεγονότα του περασμένου Δεκέμβρη, μου δόθηκε το ερέθισμα να κάτσω και να γράψω κάποιες σκέψεις μου για το τότε μα κυρίως για το τώρα. Ποιο ήταν το ερέθισμα ? Δυστυχώς δεν ήταν κάποια ανάμνηση, ούτε μια φωτογραφία ή ένα ντοκουμέντο, αντίθετα ένα πρόσωπο συνδέει το σήμερα με το " δικό μου " Δεκέμβρη... Ο Θοδωρής Ηλιόπουλος. Προφυλακισμένος τους τελευταίους οχτώ μήνες, ο τελευταίος κρατούμενος του Δεκέμβρη, φαίνεται πως δεν πληρώνει τις κατά μία έννοια " αμαρτίες " άλλων, αλλά πολύ περισσότερο τις δικές του πεποιθήσεις και ιδέες. Ο Θοδωρής είναι αναρχικός, όμως το αμεσοδημοκρατικό του όραμα προσπαθεί να το πλησιάσει συνεισφέροντας ιδέες, κείμενα...πάντως σίγουρα όχι βόμβες μολότωφ και πέτρες. Τον συνέλαβαν " στο σωρό ", όπως λέμε, ενώ περπατούσε με φίλους στην Ακαδημίας. Του χρεώθηκαν τρία κακουργήματα Η ανακρίτρια του καταλογίζει ότι πέταγε μολότωφ έξω από τη Νομική. Μοναδικό πειστήριο οι μαρτυρίες δύο ΜΑΤατζήδων, που τον συνέλαβαν. Όταν ρωτήθηκαν, αν θα τον αναγνώριζαν, και απάντησαν θετικά, η ανακρίτρια έδειξε τον Θοδωρή με το δάχτυλό της, ρώτησε και πήρε την απάντηση που ήθελε να ακούσει. Προσκόμισε αποδείξεις για την αθωότητά του, μα αγνοήθηκαν. Και τώρα παραμένει μόνος κρατούμενος αυτός, ο αρνητής της βίας ( στο Θοδωρή όμως θα επανέλθουμε στο δεύτερο μέρος του άρθρου ). Τι μου λέει εμένα αυτή η ιστορία ; Ότι φτάσαμε στο έσχατο σημείο της ποινικοποίησης ιδεών και πεποιθήσεων, πράγμα που πολύ απλά σημαίνει ότι το να δηλώνεις σήμερα αναρχικός, αντιεξουσιαστής..και πάει λέγοντας έχει γίνει πολύ επικίνδυνο. Πόσο πιο επικίνδυνο ξεμπρόστιασμα είναι όμως αυτό για την υποτιθέμενη δημοκρατία τους ;

Το κλίμα φόβου που χτίζεται, όμως, δεν αφορά αποκλειστικά την ποινικοποίηση ιδεών και αντιλήψεων. Τα περιστατικά είναι πολυάριθμα και μιλάνε από μόνα τους. Επιστρέφουμε στις μέρες του Δεκέμβρη. Έφηβοι μαθητές συλλαμβάνονται να διαδηλώνουν την οργή τους για μια σάπια τάξη πραγμάτων και οδηγούνται, δαρμένοι, στην Ασφάλεια, όπου κρατούνται για ώρες. Το επόμενο πρωινό στο δρόμο τους για το σχολείο άνδρες της ελληνικής αστυνομίας τους υποβάλλουν σε ταπεινωτικούς ελέγχους, ανοίγοντας τις τσάντες τους και ψάχνοντας τα προσωπικά τους αντικείμενα. Ο σκοπός είναι πασιφανής. Να " σπάσουν ", να φοβηθούν... Να μαζευτούν γρήγορα και να συνταχθούν με τους εξουσιαστές. Να αφομοιωθούν.

Από το Δεκέμβρη και μετά το οπλοστάσιο της περιστολής των ελευθεριών μας όλο και μεγενθύνεται. Κάμερες τοποθετούνται, παρά την αντισυνταγματικότητά τους, ταχύτατα και σχεδόν παντού στην Αθήνα. Κι άλλα μέτρα, κι άλλες χαμένες ελευθερίες. Κι όλα αυτά στο όνομα της πάταξης της εγκληματικότητας Από το Δεκέμβρη και μετά ζούμε μια άνευ προηγουμένου συσπείρωση των πιο αντιδραστικών κομματιών της ελληνικής κοινωνικής πραγματικότητας Είτε το αντιλαμβανόμαστε είτε αισιοδοξούμε βλακωδώς το γεγονός παραμένει. Η δράση του Δεκέμβρη έφερε και την κατοπινή αντίδραση και όσο πολύ υγεία ανέδιδε ο αυθορμητισμός των νέων και το γνήσιο δημοκρατικό αισθητήριο κάποιων εξ αυτών κατά τα σύγχρονα Δεκεμβιανά άλλο τόσο αρρώστια και έλλειψη δημοκρατικής αγωγής και ευαισθησίας δεικνύει η σημερινή αντίδραση. Δεν ξέρω αν η ελληνική κοινωνία βιώνει μια συνολική συντηρητικοποίηση, πάντως είναι βέβαιο πως κάποια τμήματά της έχουν στρέψει το πηδάλιο προς τα ακροδεξιό και κατευθύνονται ολοταχώς για όπου τους βγάλουν οι νεοφασιστικές και ξενοφοβικές κορώνες.


Ο τελευταίος κρατούμενος

Σας μίλησα με λίγα λόγια για την αρχή της ιστορίας του Θοδωρή Ηλίοπουλου. Στην περίπτωσή του, ωστόσο, έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία το παρόν της υπόθεσης. Σήμερα κι εδώ κι έναν ολόκληρο μήνα, λοιπόν, ο Θοδωρής βρίσκεται σε απεργία πείνας. Το εξαιρετικό δυσάρεστο είναι πως ενώ έχει φτάσει στο σημείο να απειλείται η σωματική του ακεραιότητα με σοβαρές βλάβες, η διεύθυνση των φυλακών Κορυδαλλού αρνείται πεισματικά να τον μεταφέρει σε κάποιο νοσοκομείο. Ο Θοδωρής ρισκάρει την ίδια του τη ζωή χρησιμοποιώντας ως όπλο το ίδιο του το σώμα. Μίλησε με τη Ντίνα Δασκαλοπούλου για το Ε της Ελευθεροτυπίας εκθέτοντας τις απόψεις για πολλά ζητήματα και τις σκέψεις του για την κατάστασή του. Από εκεί μαθαίνουμε ότι τελικά οι κρατούντες έχουν δίκιο που αντιδρούν με τέτοιο φόβο απέναντι σε ανθρώπους σαν το Θοδωρή, που βγαίνουν στο δρόμο με μοναδική κουκούλα το πρόσωπό τους ( όπως αναφέρει ο ίδιος ), για να κοινωνήσουνε ιδέες, απόψεις, οράματα για μια μεγάλη αλλαγή. Η αλληλεγγύη και ο σεβασμός προς αυτόν τον απεργό πείνας εκφράζεται μέχρι τώρα από πολλούς χώρους και όντως αποτελούν αυτονόητα πράγματα. Είναι και κλείνοντας η περίπτωσή του ένα τόσο τρανταχτό παράδειγμα της σημερινής σαπίλας που μας έχει κατακλύσει με το προσωπείο της δημοκρατίας...

εδώ θα βρείτε τη συνέντεξή του : http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=72960

back

Επιστρέψαμε στην πόλη, επιστρέψαμε και στο μετερίζι μας...Θα γράψω σίγουρα κάτι αυτές τις μέρες για τις διακοπές μου, φυσικά για το Πήλιο που τόσο μου ταίριαξε, και ίσως και για τη Θεσσαλονίκη,η οποία ήταν παλιά γνωστή μου.

Δεν ξέρω τι να περιμένετε από μένα μέχρι το τέλος του καλοκαιριού. Μάλλον σχετικά χαλαρή διάθεση, άτακτο γράψιμο και θεματολογία κάπως καλλιτεχνική Θέλω να σας μιλήσω για τα βιβλία που διάβασα τις δύο προηγούμενες εβδομάδες, για τις μουσικές που ανακάλυψα ή που ξανασυνάντησα τυχαία και για μία ταινία που η καλή μου τύχη με έσπρωξε να την ξαναδώ, καθώς αυτή η δεύτερη φορά μου προκάλεσε σαφώς ποιοτικότερα και πιο ώριμα συναισθήματα από την πρώτη. Όλα αυτά προσεχώς όμως...Α και προσεχώς ΠΑΣ Γιάννενα εννοείται.

Λοιπόν, γεια προς το παρόν. Από αύριο θα τα λέμε ξανά, όπως είχαμε αρχίσει να τα λέμε.

beirut

ciao

Αύριο φεύγω για Πήλιο, οπότε λογικά θα τα πούμε σε καμιά βδομάδα ξανά από τον εξώστη. Αν και παίζει να ποστάρω ενδιάμεσα εφόσον παίζει υπολογιστής, όρεξη και ίντερνετ. Καλά να περνάτε και να προσέχετε.

i told you to be patient

update

Ο αντιεξουσιαστής δαίμων του λαβυρίνθου με κυρίευσε τις προάλλες και λάθεψα για την προβολή. Την επόμενη Τρίτη είναι τελικά, αδέρφια. Τα λέμε τότε με τους " Βρωμοέλληνες ", λοιπόν.

Μ.Χ.

Της πόλης

• Σήμερα στο θεατράκι, κατά της 21:00, οργανώνουν τα παιδιά της Χειρονομίας Αντιεξουσιαστική Κίνηση ( Λαβύρινθος ) μία πολύ ενδιαφέρουσα προβολή ντοκυμαντέρ. Συγκεκριμένα, πρόκειται για τους " Βρωμοέλληνες ", μία δουλειά του Κούλογλου της εποχής του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα. Εδώ θα βρείτε περισσότερα για την υπόθεση : http://www.tvxs.gr/v7910. Φλέγον το θέμα, απίστευτα επίκαιρο το ντοκυμαντέρ.

• Ξηρασία αυτή την εποχή στα Γιάννενα. Ούτε συναυλίες ούτε παραστάσεις ούτε εκδηλώσεις σε γενικές γραμμές. Πάλι θα τρέχουμε δεν ξέρω κι εγώ πού, για να δούμε κανέναν καλλιτέχνη της προκοπής. Μαλακία...τόσο μεγάλη πόλη και να μην ανταποκρίνεται στα σύγχρονα καλλιτεχνικά μέτρα. Κι εντάξει δεν λέω, οι έντεχνοι μας τίμησαν και θα μας τιμήσουνε, όπως και οι χατζηγιάννηδες το ίδιο. Αλλά από πότε αρχίζει και τελειώνει σ' αυτούς η μουσική σκηνή της χώρας ; Περιμένω να δω πότε θα έρθουν κι από δω τα νέα ονόματα της ελληνόφωνης και αγγλόφωνης indie rock σκηνής. Άντε να δούμε...

• Μια χαρά τα πάει ο ΠΑΣ με τις κινήσεις του στο μεταγραφικό παζάρι ως τώρα. Τελευταία αποκτήματα ο Ιμπραχίμα Μπακαγιόκο και ο Σωτήρης Μπαλάφας αμφότεροι από τον ΠΑΟΚ. Καλά δεν το συζητώ καν ότι θα είναι ενδεκαδάτοι και θα βοηθήσουν πάρα πολύ. Ειδικά ο Ιβοριανός επιθετικός είναι ποδοσφαιριστής με τρομερό βιογραφικό και διακρίνεται το παιχνίδι του από στοιχεία που έλειπαν από τον ΠΑΣ. Νομίζω το μόνο που λείπει είναι ένας ακραίος χαφ, που να πατά περιοχή και να σκοράρει - μας λείπει ένας τέτοιος μετά την αποχώρηση του Λουτσιάνο.

κορεσμένοι υδρογονάνθρακες

Μικρά Ποδοσφαιρικά

• Ξεκίνημα από τον πολυμετοχικό ΠΑΟ που μέχρι στιγμής κερδίζει τις εντυπώσεις, σκορπίζοντας χρήματα είτε για ποιοτικές ενέσεις στο ρόστερ του είτε για κινήσεις περισσότερο εντυπωσιασμού Διατήρησε τον προπονητή του και τους καλύτερούς τους παίχτες ( υπάρχουν βέβαια ακόμη ανοιχτά θέματα ). Εμφανίζεται φοβερά ενισχυμένος στην επίθεση με την έλευση του σπουδαίου Τζιμπρίλ Σισέ, αποκτά ποιότητα χάρη στην παρουσία του Κατσουράνη στα αμυντικά χαφ...Από κει και πέρα όμως υπάρχουν αινίγματα και χτυπητές ελλείψεις. Αίνιγμα πρώτο φυσικά και είναι το κέντρο της άμυνας, όπου αποκτήθηκαν δύο ποδοσφαιριστές ( Καντέ, Μπίερσμιρ ) για τους οποίους λίγα σχετικά γνωρίζουμε, αλλά είμαι βέβαιος πως κανένας από τους δύο δεν μπορεί να εγγυηθεί την αλλαγή επιπέδου της αμυντική γραμμής του τριφυλλιού. Είναι απορίας άξιον πως δεν προχώρησαν στη λύση κάποιου πιο γνωστού και σίγουρου στόπερ οι διοικούντες της ομάδας και κατά προτίμηση με διαφορετικά χαρακτηριστικά Αίνιγμα δεύτερο είναι κατά πόσο ο Μπράις Μουν ( παγκίτης την περσινή χρονιά ) με βοήθειες από το Μελίσση και το Βύντρα μπορεί να αντεπεξέλθει στη θέση του δεξιού μπακ. Αίνιγμα τρίτο αποτελεί το σύστημα που θα επιλέξει ο Τεν Κάτε με δεδομένη την έλλειψη και καθαρόαιμου δεξιού χαφ, έλλειψη που διαισθάνομαι ότι θα κάνει τη ζωή δύσκολη στο Λέτο. Εξηγούμαι ευθύς αμέσως. Ο Λέτο είναι καλός παίχτης, έχει καλά στοιχεία, όμως αν ο ΠΑΟ αναπτύσσεται μονόπατα από τα αριστερά ,όπου θα υπάρχει κλασσικός παίχτης γραμμής ενώ στα δεξιά όχι, είναι πιθανό να μπλοκάρει η ίδια η διάταξη της ομάδας τα πλεονεκτήματα του Αργεντινού ακραίου χαφ. Τέλος από φιλικά του ΠΑΟ είδα μόνο αυτό με την Γκρόιτερ Φιρτ και ξεχώρισα μόνο την απόδοση του Κώστα Κατσουράνη. Προσεχώς θα έχουμε περισσότερα να πούμε.
  

• Στα της ομάδας μου τώρα...Αποδυνάμωση, καλές και μέτριες επιλογές, στοιχήματα...Από τον Ολυμπιακό για διαφορετικούς λόγους αποχώρησαν αρκετοί ποδοσφαιριστές με αξιοσημείωτη παρουσία. Και ναι μεν το κενό που πήγε να δημιουργηθεί στο κέντρο της άμυνας ( βλ. Παρασκευάς Άντζας ) έκλεισε σχεδόν εν τη γενέσει του με την απόκτηση του Μέλμπεργκ, τα κενά όμως στο χώρο της μεσαίας γραμμής παραμένουν ανησυχητικά. Ο ΟΣΦΠ πήρε τον Ιταλό Έντσο Μαρέσκα, πολύ καλό ποδοσφαιριστή με χρόνια θητεία σε καλά πρωταθλήματα, και τον Ζαϊρί, πιθανότατα θα έχει βοηθητικό ρόλο. Θα στερείται όμως την παρουσία των Τζόλε, Λέτο, Μπελούτσι, Πατσατζόγλου, Μενδρινού. Οπότε ; Οπότε απαραίτητη η μεταγραφή αξιόπιστου αριστερού χαφ και ενός ποδοσφαιριστή με δημιουργικές ικανότητες που, επιτέλους, να σκοράρει σταθερά. Καλή και η επιστροφή Λεντέσμα, καλή και η μονιμοποίηση του Ντάρμπισιρ στην επίθεση αλλά δεν αρκούν σε καμιά περίπτωση, ειδικά αν αναλογιστούμε την ενίσχυση του άμεσου ανταγωνιστή. Πάντως, θεωρώ πως λίγο-πολύ και φέτος θα ισχύει το αξίωμα " καλύτερη ενδεκάδα ο ΟΣΦΠ, καλύτερο ρόστερ ο ΠΑΟ " με τη διαφορά όμως ότι φέτος η ενδεκάδα του βάζελου θα είναι ποιοτικότερη

--- ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΕΝΑ ---

ο κακός ζητάς

smoking hero #3

Tom Waits και Iggy Pop από την όμορφη ταινία του Jim Jarmusch " Καφές και Τσιγάρα ". Μεγάλες μορφές, ωραίες εικόνες...

Βασανισμός Πακιστανού στη Σύμη από αστυνομικούς με γουρουνίσια χαρακτηριστικά ;

Η Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδας καταγγέλλει το βασανισμό του Πακιστανού Ουασίμ Σατζάτ από αστυνομικούς του τμήματος της Σύμης. Συγκεκριμένα, όπως διαβάζω στην Ελευθεροτυπία, αναφέρεται πως επί έξι ώρες τα σχεδόν ανθρωπόμορφα όργανα της τάξης και της ασφάλειας βασάνιζαν τον τύπο απειλώντας τον με όπλο, γυμνώνοντάς τον και χτυπώντας τον με σιδερόβεργα.

Τι να πω ; Φαίνεται πως με τη νέα κυβερνητική πολιτική για τους μετανάστες και την ασφάλεια την έχουν καταβρεί όλοι οι σαδιστές μπάτσοι ανά την επικράτεια και βαράνε στο ψαχνό. Το ότι παίζει πάντως κάμποση αρρώστια σε τέτοιες ενέργειες είναι γεγονός αναντίλεκτο.

Τέλος πάντων, ο πρόεδρος της κοινότητας δήλωσε τα εξής: « Το περιστατικό αποτελεί ακραία εκδήλωση ρατσιστικής βίας εκ μέρους οργάνων της ΕΛ.ΑΣ. για το οποίο πρέπει να τιμωρηθούν άμεσα οι βασανιστές αστυνομικοί. Απαιτούμε να πάρουν θέση άμεσα ο υπουργός κ. Παυλόπουλος και ο αναπληρωτής υπουργός κ. Μαρκογιαννάκης »

Διάφορα Μικρά

• Πολύ χάρηκα για το Φέντερερ. Ανέκαθεν ήμουν υποστηρικτής του...Μου άρεσε το παρουσιαστικό του, το στυλ και το χάρισμά του στο παιχνίδι. Έτσι πέρυσι με τις δύο απανωτές ήττες από το Ναδάλ μούδιασα κάπως, ειδικά μετά από τον επικό αγώνα του Γουίμπλεντον. Η επιμονή μου όμως στο τένις του Φέντερερ φέτος ανταμείβεται διαρκώς, αν και για να διαλύσει και την τελευταία αμφιβολία θα πρέπει να νικήσει και το μεγάλο του αντίπαλο σε έναν μεγάλο τελικό. Προσεχώς ένα άρθρο για το Φέντερερ, λοιπόν.

• Ρε παιδιά, τι γίνεται με το Σύριζα ; Προέκυψε κάτι από τις εσωτερικές διεργασίες και ζυμώσεις ; Έχω και κάμποσες μέρες να πάρω Αυγή, στις ειδήσεις βγήκε από τα βασικά θέματα...Τι να πω ; Πάντως ήταν ενοχλητική αυτή η αίσθηση που μου έδιναν οι συριζαίοι με τα εσωτερικά τους μετά τις ευρωεκλογές, ότι να " όλος ο κόσμος ασχολείται με το τι θα γίνει με τις συνιστώσες, με το Συν και το Σύριζα "...

• Άρχισα να παίζω και counter strike τώρα τελευταία και έχω εξελιχθεί μετά κόπων και βασάνων σε καλούτσικο ελεύθερο σκοπευτή. Πρέπει να δοκιμάσω τις ικανότητές μου και σε παιχνίδι με άλλους όμως.

Βιβλία

Λέω από σήμερα να γράφω μια μικρή κριτική για όποιο βιβλίο πέφτει στα χέρια μου. Θα γράψω αρχικά για το γλυκό βιβλίο του Γιάννη Τριάντη, Ούτε Τύμπανα Ούτε Τρομπέτες. Κι έπειτα για το Sun Tzu's Art of War που το ξεκίνησα χθες. Ίσως βάζω και μια ενδεικτική, αυστηρά προσωπική, βαθμολογία σε κάθε βιβλίο...
Αυτά.

Public Enemies

Επιτέλους μία ταινία που θα με κάνει να πάω σινεμά μετά από πολύ-πολύ καιρό. Τι να κάνω ; Αφού τα κωλο-odeon φέρνουν αυστηρά και μόνο αμερικανιές και blockbusters. Και εντάξει φίλοι μου, δεν είναι ότι αφήνω υπονοούμενα για την “ κουλτούρα να φύγουμε ” που διαθέτει τούτο εδώ το blog. . .Ε αλλά τη διαθέτει γαμώτο. Ή τουλάχιστον μπορεί ο γράφων να δείξει την υπομονή και να δει την ωραία, την πατροπαράδοτη αμερικανιά την Κυριακή το μεσημέρι μετά το φαγητό και πριν από τον καφέ. Όχι και στον κινηματογράφο

Λοιπόν, πρόκειται για την τελευταία ταινία του σκηνοθέτη Μάικλ Μαν ( βλ. Heat, Collateral, The Insider. . .) με τίτλο Public Enemies. Είναι μια ιστορία καταδίωξης στην εποχή μετά το οικονομικό κραχ του 1929. Ο J. Edgar Hoover από τη θέση του πρώτου διευθυντή του νεοσύστατου FBI επιλέγει τον πράκτορα Melvin Purvis να ανακαλύψει τα ίχνη κι έπειτα να συλλάβει με κάθε κόστος τους διαβόητους κακοποιούς John Dillinger και Pretty Boy Floyd. Ο Johnny Depp στο ρόλο του εξαιρετικά αμφελεγόμενου “ Public Enemy ”, John Dillinger και ο Cristian Bale σ’ αυτόν του Melvin Purvis. Δεν έχω διαβάσει κριτικές για την ταινία, όμως κρίνοντας από τους συντελεστές και τη συναρπαστική ιστορία του Dillinger, στον οποίο θα αναφερθώ παρακάτω, τα 140 περίπου λεπτά της ταινίας θα περνάνε εξαιρετικά ευχάριστα. Χωρίς να έχω προσδοκίες για ένα νέο Heat, είμαι πάντοτε σίγουρος πως ο Μάικλ Μαν θα καταφέρνει να κάνει ωραίες ταινίες.

Για τον επικηρυγμένο τυπάκο που βλέπετε να δίνονται τεράστια ποσά, ώστε να συλληφθεί ( μιλάμε και για την εποχή του κραχ τώρα ) δεν θα δώσω τα τυπικά βιογραφικά στοιχεία. Αυτά μπορεί να τα βρει ο καθένας, αν το επιθυμήσει και δεν μου φαίνεται και ενδιαφέρον στην τελική. Όμως οι μύθοι ή η φημολογία γύρω από το πρόσωπο του γκάνγκστερ που δημιούργησε πραγματικά ψύχωση στον Hoover είναι σίγουρα αξιοπρόσεκτοι και έχουν και την πλάκα τους.

Κατ' αρχάς, όταν μιλάμε για τον John Dillinger, μιλάμε για έναν άνθρωπο ο οποίος στη συνείδηση μεγάλων κομματιών της τότε αμερικανικής κοινωνίας ήταν κάτι σαν ένας σύγχρονος " Ρομπέν των Δασών ". Φαίνεται πως εκείνη τη δυσχερή οικονομικά περίοδο το να κλέβεις τράπεζες είχε απενοχοποιηθεί πλήρως. Πόσο μάλλον, όταν ο ήρωάς μας διένειμε σαν τον Βρετανό πρόγονό του μέρος της λείας και πόσο μάλλον όταν, όπως εικάζεται και λέγεται, στη διάρκεια των πολυάριθμων ληστειών του κατέστρεφε τα αρχεία των τραπεζών, διαγράφοντας με αυτόν τον τρόπο και τα χρέη εκατομμυρίων Αμερικανών

Ο θρύλος μας λέει επίσης πως ο Dillinger ήταν ένας άνδρας εξαιρετικά προικισμένος, αν με πιάνεται. Γύρω από το μέγεθος των γεννητικών του οργάνων αναπτύχθηκε μια παραφιλολογία, προσδίδοντας κι άλλο στο ελκυστικό προφίλ του άρρενος ληστή με ιδεολογικές ανησυχίες. . .Επιπλέον, λόγων των πάμπολλων ληστειών και αποδράσεών του δημιουργήθηκαν διάφοροι αστικοί μύθοι γύρω από τις εκπληκτικές του ικανότητες να ξεγελά το τραπεζικό και το νομικό σύστημα.

Και κάτι τελευταίο που φανερώνει το τι σήμαινε αυτός ο άνθρωπος για το FBI. Ο J. Edgar Hoover με τον οποίο ο γκάνσγστερ της ιστορίας μας έπαιζε συχνά πυκνά τη γάτα με το ποντίκι με τους ρόλους να είναι εναλλασσόμενοι, μετά το θάνατο του Dillinger από απανωτούς πυροβολισμούς αστυνομικών έξω από έναν κινηματογράφο στο Σικάγο, κράτησε τα ρούχα και τα αντικείμενα που είχε στην κατοχή του ο νεκρός, φτιάχνοντας ένα ομολογουμένως αρκετά μακάβριο προσωπικό μουσείο. Ίσως του χρειαζόταν μια συνεχής επιβεβαίωση της νίκης του και του θανάτου του μεγάλου του αντιπάλου. . .

smoking hero #2

Αυτός είναι πραγματικά μεγάλος ήρωας. Η πουστιά είναι ότι δεν ξέρω να σας πω τι ακριβώς παίζει...Ποιος είναι ? Πού είναι ? Ποιος έφτιαξε το gadgetακι για τα τσιγάρα ? Γιατί και πώς το κάνει ? Κάποιος μου την είχε στείλει κάποτε αυτή τη φωτογραφία, την ξετρύπωσα εγώ τώρα και σας την παρουσιάζω!